บทที่ 127 ลมหายใจที่แลกได้

กลิ่นควันปืนฉุนจัดคละคลุ้งปนกับกลิ่นคาวเลือด วินาทีที่ร่างสูงใหญ่ของเข็มทิศแน่นิ่งไปในอ้อมแขนของอิงดาว ทุกความเคลื่อนไหวบนชานเรือนคล้ายหยุดชะงัก

ลลิตายืนตัวสั่นเทิ้ม ปากกระบอกปืนในมือยังมีควันจาง ๆ ลอยกรุ่น หญิงสาวเบิกตากว้างจ้องมองผลงานตัวเองด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเป้าหมายที่ล้มลงจมกองเลือดไม่ใช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ